среда, 6. септембар 2017.

Осип Мандељштам

На страшној висини је ватра што лута!
Зар тако звезда блесак лије?
Провидна звездо, ватро што луташ -
Твој брат, Петропољ, мрије.

На страшној висини горе земаљски снови,
Зелена звезда се вије.
О, ако си ти звезда - брат воде и неба -
Твој брат, Петропољ, мрије!

Чудовишни брод на висини страшној
Јури, и крила развија...
Зелена звездо, у немаштини красној
Твој брат, Петропољ, мрије.

Провидна пролет се над смркнутом Невом
Преломила, восак бесмртности пије.
О, ако си ти звезда - Петропољ, град твој,
Твој брат, Петропољ, мрије!

1918.

Нема коментара:

Постави коментар