Што у кујни не бисмо присели,
Где нам слатко мирише гас бели.
Оштар нож и колут хлеба бухав...
Напунићеш нам примус до врха,
А нећеш ли, ти узице скупљј,
Да спремимо тад корпу до јутра,
Да одемо на станицу тихо,
Где не може да нас нађе нико.
Јануар 1931.
Нема коментара:
Постави коментар