Боцкају трепавице. Навиру суза струје.
Без страха слутим да биће и биће олује.
Неко ме тера да нешто заборавим брже.
Гуши - ал` живот бих дао да живим што дуже.
С причина скачем на први звук који се чује,
Чудно и буновно около погледом снујем,
Као што морнар забрбори нескладне песме
Када у свитање трачак над тамницом блесне.
2. март 1931.
Нема коментара:
Постави коментар