Бии си цвет пролећа; на твојим образима белела се душа.
Био си ноћна птица; твој глас је звао далеко у таму, нисам знала куда.
Био си сунце; под твојим погледом претворила сам се у тешки летњи цвет.
Био и планински звоник; твоје речи су ми откуцавале часове молитве, бола и утехе.
Био си једини осветљени прозор у ноћи; кад ме обузме страх, обазрем се на тебе.
Колико лица имаш ти?
Нема коментара:
Постави коментар