Плач умилан
с виолина
јесени
срце крадом
рани јадом
леденим.
Сат одбија,
мене свија
тежак дах.
Тад се сјетих
дана сретних
и плаках.
Тако блудим
с вјетром лудим
што ме свуд
тамо-амо
носи само
ко лист сух.
с виолина
јесени
срце крадом
рани јадом
леденим.
Сат одбија,
мене свија
тежак дах.
Тад се сјетих
дана сретних
и плаках.
Тако блудим
с вјетром лудим
што ме свуд
тамо-амо
носи само
ко лист сух.
Нема коментара:
Постави коментар